Friday, February 1, 2013

PUERTO MALDONADO - PUNO 01/02/2013 Piątek/Vendredi/Friday/Viernes

Dzisiaj pierwszy lutego 2013. Urodziny Joli i rocznica ślubu Julii i Bogdana.

Pobudka przed 4.00 rano. W ciemnościach, przy latarkach pakowanie brudnych szmat (od tego bagaże okazują się dużo cięższe!). Łodzią motorową, już ze wszystkimi pinklami, płyniemy na ostatni spektakl w dżungli. Bohaterkami zielone papugi w nieobliczalnych ilościach i jeden smętny leniwiec. 

Jesteśmy świadkami wschodu słońca. Na rzece wygląda to naprawdę niezwykle. Na łodzi serwują nam kawę i wstęp do śniadania -- słoik z dżemem wędruje od jednego do drugiego z jedną jedyną łyżeczką. Pewne jest tylko to, że nie pomrzemy z głodu.

Wracamy do Puerto Maldonado. Płacimy resztę umówionej taksy za organizację wyprawy i pobyt w ośrodku Tambo Lodges. Z naszym przewodnikiem Johnem jedziemy mototaxi (tu nazywają je tuc-tucmi, jedna zabiera dwie osoby) na lokalny targ -– duże przeżycie. Kupujemy rozmaite drobiazgi: słynne brazylijskie orzechy, cudowne korzenie i zioła dla Bogdana.

Żegnamy się z Johnem bardzo wylewnie, bo był fantastycznym przewodnikiem i jedziemy na lotnisko. 

Kontrola na lotnisku masakryczna. Kontroler zabrał się za nasze bagaże w rękawiczkach. Wiezie się te parę kilogramów brudu z dżungli

Tu trzeba uczciwie powiedzieć, że nasz kontakt z dżunglą miał wymiar typowy  dla turystów. Byliśmy turystami jak z książek Baumana, więc poznającymi dżunglę według ponowoczesnych recept oglądania świata. Na rzeczywiste wydzieranie dżungli jej tajemnic nas nie stać, ale jakieś wyobrażenie o tym, czym jest dżungla, mamy. I masę pięknych zdjęć. Czas w dżungli dostarczył nam tyle i takich przeżyć, że po powrocie do Cusco wydawało się, jakbyśmy byli tam sto lat temu, a nie 3 dni wcześniej.  

Po południu szarpnęliśmy ponad 400 km z Cusco do Puno. Droga między górami, ale góry jeszcze inne niż dotąd oglądane. Szosa prowadzi przez szeroką dolinę. Chwilami prujemy w ulewnym deszczu. Straszny przejazd przez miasto Julliaca. Dobrze, że mamy terenowe wozy. Dziury i kałuże jak jeziora. Janusz kieruje jak anioł, Gerard (w drugim samochodzie) trzyma się naszego ogona. Prowadzą naprawdę w peruwiańskim stylu. Nie byle co!

Puno. Hotel Colon Inn zarezerwowany telefonicznie z drogi. W samym centrum. Dobry. Gorąca woda, światło elektryczne, ciuchy do pralni.

W ciągu jednego dnia doświadczyliśmy zmiany wysokości (z 250 m n.p.m. na 4500 m  n.p. m.), zmiany temperatury (z 38 stopni C na 7 stopni), zmiany pogody (z upału na deszcz i zimno). W drodze od 4.00 rano do 20.30 wieczorem. Trochę się kręci w głowach. Znów ciężko oddychać. Niektórzy jednak poszli na kolację, inni od razu do spania.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nous sommes le 1er février. Anniversaire de Jola et anniversaire de mariage de Julia et Bogdan.

Réveil à 4h. Dans l'obscurite, torches à la main, nous faisons nos valises - nos vêtements, sales et/ou humides pèsent beaucoup plus lourd qu'il y a deux jours. Avec nos bagages, nous prenons une dernière fois le bateau, pour un dernier spectacle dans la selva en compagnie de centaines de perroquets verts et un paresseux comme protagonistes.  
Nous sommes témoins d'un magnifique lever du soleil sur Madre de Dios. Magique. 
Sur le bateau, on nous sert un début de petit déjeuner : un peu de café et du pain avec de la confiture. Dès notre arrivée à Puerto Maldonado, John nous convie à un vrai petit déjeuner : empanadas et jus de fruits, à tomber par terre! 
Ensuite, nous allons à notre agence, pour payer le solde de notre séjour dans le lodge et nous demandons à John de nous montrer le chemin du marché. John nous y accompagne : nous prenons quatre "tuc-tuc" à trois roues et nous faisons la course jusqu'au marché. Un voyage inoubliable! Sur le marché, nous admirons les fruits de la selva et nous achetons quelques spécialités : des noix du Brésil, des racines et des herbes médicinales.

Nous faisons nos adieux à John (le meilleur guide de toute la selva) et un taxi nous amène à l'aéroport... Avec nos valises sur le toit.

Aéroport. Contrôle des bagages. Très minutieux. Les douaniers ne plaisantent pas. Ils ouvrent nos valises et fouillent avec les mains gantées. Et il vaut mieux, vu l'état de nos vêtements...

Nous devons admettre que notre contact avec la jungle avait une dimension typiquement touristique. Pas de danger, pas d'imprévu, un circuit organisé et sécurisé. Nous n'avions pas les moyens d'une vraie immersion dans les mystères de la jungle, mais nous avons eu l'occasion sentir et toucher cet univers envoûtant du bout des doigts. Nous avons maintenant une idée de ce qu'est la jungle. Et des centaines de photos...
Le séjour dans la jungle était tellement rempli de sensations intenses que nous avons eu l'impression de revenir Cusco après plusieurs mois d'absence, et pas seulement après trois jours.

A Cusco, nous sautons dans nos voitures, direction Puno. Environ 400 km. Nous traçons, traçons. Une large vallée, entourée de montagnes, mais encore différentes de celles que nous avions vues auparavant. Majestueuses, brillantes. D'abord au soleil, puis sous la pluie.
Lorsque nous nous approchons de la région de Puno, il fait déjà nuit et il pleut des cordes. La traversée de Julliaca est un cauchemar. Heureusement, nous roulons en 4x4. Des trous comme des cratères, pleins d'eau. Janusz conduit comme un dieu, Gérard fait de même juste derrière. Ce soir, ils ont gagné haut la main leur permis de conduire péruvien. 
Enfin : Puno. Hôtel en plein centre ville. Avec l'électricité et l'eau chaude. Premier réflexe : donner nos vêtements au pressing...

En une demi-journée, nous avons perdu plus de 30 degrées (de 38°C à 7°C) et gagné plus de 4000m (de 250m à 4500m). La matinée tropicale à Puerto Maldonado et le soir pluvieux et froid à Puno. En route de 4h du matin à 23h. Les têtes qui tournent. A nouveau quelques problèmes de respiration. Certains d'entre nous sont quand même allés dîner.
D'autres - directement au lit. 



------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

Hoy día uno de febrero de 2013. Cumpleaños de Jola y aniversario de boda de Julia y Bob.

Nos despiertamos antes de las 4:00 de la madrugada. En la oscuridad, con linternas empaquetando ropa sucia y humeda (las bolsas parecen ser mucho más pesadas que en la llegada!). Montamos en el barquito con nuestros equipajes y vamos a la ultima presentacion en la selva. Los protagonistas son los loros verdes en cantidades impredecibles (se reunen solo por las mañanas temprano) y un perezoso que encontramos por casualidad.

Estamos siendo testigos de la salida del sol. En el río parece que es realmente inusual. En el barco nos sirven café y un simple desayuno - un frasco de mermelada va de uno a otro con sólo una cuchara. Cierto es que no nos vamos a morir de hambre.

Regresamos a Puerto Maldonado. Pagamos el resto de la estancia en la selva. Con nuestra guía John vamos con mototaxis (aquí los llaman tuc-tucmi, uno coge dos personas) al  mercado local - gran experiencia. Nosotros compramos una variedad de ccosas: las nueces brasileñas, raíces y hierbas maravillosas para Bob.

Con mucho cariño decimos adiós a John, era un fantástico guía turístico.Luego vamos hasta el aeropuerto.

El controlador del aeropuerto utiliza los guantes. Pronto se da cuenta que llevamos un par de kilos mas de suciedad de la selva.

Aquí tengo que decir honestamente que nuestro contacto con la selva era bastante turistico. La verdadera selva guarda sus misterios que no podemos permitirnos, pero alguna idea de lo que es la selva, tenemos. Y la cantidad de bellas imágenes. El tiempo en la selva nos dio tanta experiencia y de tal manera que cuando regresamos a Cusco parecía que habíamos estado allí hace cien años, no tres días antes.

Por la tarde, hicimos más de 400 km de Cusco a Puno. El camino entre las montañas, pero las montañas eran diferentes de las que vimos hasta ahora. La carretera discurre por un amplio valle. A veces pasamos bajo la lluvia. Horrible paso través de Juliaca un pueblo antes de llegar a Puno.Bueno, tenemos coches todo terreno. Los agujeros, charcos y lagos. Janusz conduce como un ángel, Gerard (segundo coche) mantiene nuestra cola. Corren en estilo realmente peruano.

Puno. Hotel Colon Inn reservado por teléfono desde la carretera. En el mismo centro. Bueno. Agua caliente, luz eléctrica, ropa a la lavandería.

En un solo día hemos experimentado cambios de altitud (de 250 ma 4500 m sobre el nivel del mar), temperatura (desde 38 ° C a 7 ° C), el clima (el calor de la lluvia y el frío). En el camino desde las 4.00 am hasta las 20.30 pm. Otra vez las cabezas están dando vueltas. Una vez más es difícil respirar. Algunos, sin embargo, fuimos a cenar, otros directamente a dormir.


Today we get up at 4AM.  We pack our bags in a dark with flash lights.  4:30 we take our boat to the last show of the jungle – green parrot licks.  Sunrise over Rio Madre des Dios and return to Puerto Maldonado.  Quick breakfast in town, short visit to a market to purchase the best Brazilian nuts and herbs for Bogdan.  We use local transportation modes – three wheeled taxies.  After goodbyes to our great guide John we are off to the airport and back to Cuzco.  In the afternoon “short” drive to Puno (over 400 km).  We encounter rain and horrible drive through Juliaca; potholes and puddles as big as lakes.  With Janusz and Gerard behind the wheels of our 4X4s we went through in truly Peruvian style. 
Puno.  Hotel Colon Inn close to the town center.  Great: hot water,  electricity 24 hrs a day and clothes can be send to the laundry!
In one day we experienced a change of altitude (250 M to 4,000 M), change of temperature (+30C to -7C), change of weather (tropical heat to rain and cold) while traveling from 4 am to 8:30 pm.  Our heads are spinning but some still find energy to go out for dinner.  It is Jola’s birthday and Julia’s and Bogdan’s wedding anniversary but only few of us are up to celebrating.  Others go to sleep. 
               
Pożegnanie z selvą / Au revoir, selva.../Un adios a la Selva / Goodbye Selva...





















Pożegnanie z Johnem / Au revoir, John.../Un adios a John / Goodbye John
















"Nasza" agencja w Puerto Maldonado  polecamy!
"Notre" agence à Puerto Maldonado  une très bonne adresse!
"Nuestra" agencia en Puerto Maldonado-recomendamos
"Our" travel agency in Puerto Maldonado - we recommend it!

2 comments:

  1. Wszystkiego Naj dla Solenizantki na Wyzynach:)
    elRedectore

    ReplyDelete
  2. Happy Birthday Jolu:)

    Renata

    ReplyDelete