Pochmurny, aczkolwiek już nie deszczowy poranek w Nasca. Pedro i Janusz postanowili skorzystać świtem z przyhotelowego basenu. Agnieszka uwieczniła. Reszta spała jak susły.
Une matinée nuageuse (mais sans pluie) à Nasca. Pedro et Janusz ont décidé de commencer la journée par quelques longueurs dans la piscine. Ils ont réveillé Agnieszka pour qu'elle prenne des photos. Autrement, personne n'y aurait cru...
Una mañana nublada (pero sin lluvia) en Nasca. Pedro y Janusz decidieron comenzar el día con un baño en la piscina. Se desperto tambien Agnieszka y ha tomado unas fotos. De lo contrario, nadie lo hubiera creído ...
Una mañana nublada (pero sin lluvia) en Nasca. Pedro y Janusz decidieron comenzar el día con un baño en la piscina. Se desperto tambien Agnieszka y ha tomado unas fotos. De lo contrario, nadie lo hubiera creído ...
Przed recepcja hotelu w Nasca zauważamy motocykl.
No... To jest dopiero wyprawa! Wielki szacun.
Chętnie pogadalibyśmy z kanadyjskim "easy riderem", ale pewnie jeszcze śpi, a na nas czas...
Quel dommage qu'il dormait encore et nous devions partir...
Nous aurions aimé faire sa connaissance.
"Easy Rider" canadiense delante del hotel ¿Qué ruta! Me quito el sombrero!
Qué lástima que todavía estaba dormido, con mucho gusto charlariamos un poco con el pero tuvimos que dejarlo ...
Nos hubiera gustado conocerlo.
Z Nasca do Limy mieliśmy ponad 450 km. Poszło gładko.
Rozdzielamy
się. Julia i Bogdan pojadą do rodziny. Pozostali instalują się w hotelu El
Carmelo przy Jr. Bolognesi 749, dzielnica Miraflores (uwaga! tu kto chce płacić kartą, musi zaakceptować fakt, że mu doliczą 8%).
Mamy dwa kroki nad ocean. Dzielnica - pierwsza klasa. Widać, że to stolica.
Samochody do mycia. Potem do wypożyczalni, żeby oddać. Przejechaliśmy nimi po 3800 km w 18 dni. Wielkie brawa i podziękowania dla Kolegów, którzy robili za kierowców! Niełatwo jest jeździć w Peru, ale nie tym z Ligi Mistrzów! Jeden samochód prowadzili na zmianę Bogdan i Janusz. Drugi – Paweł, Jola, Gerard i Piotrek.
Na wieczór miejsca
zamówione w restauracji Cevicheria CostAzul (seafood - e-mail: calimoscol@hotmail.com). Wielka, fantastyczna niespodzianka! Byliśmy w siedmioro jedynymi gośćmi.
Restauracja jest otwarta zwykle do 17.30. Zapowiedzieliśmy się wcześniej, więc
otwarto ją specjalnie dla nas. Gospodarz stoi w drzwiach i każdego wita uściskiem dłoni. Stół przygotowany. Gospodarz objaśnia, czym zostaniemy potraktowani. Nie
ma kart i wybierania. Nie ma żadnej dyskusji na temat wyboru dań, nie traci się na to czasu. Gospodarz po prostu objaśnia, co jest w menu. Gotuje jego żona. Gospodarz ustala też program wieczoru. W tym lokalu goście piszą na koniec flamastrami na ścianach swoje "recenzje" ze spotkania. Nasza była taka: "niebo w gębie (w
uściech!). Fantastyczny
występ Gospodarza!". I to jest drugi wpis po polsku na tych ścianach.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Nasca à Lima, nous avons parcouru 450 km. Sans le moindre problème. Nous sommes de retour à Lima.
Le groupe se sépare. Julia et Bogdan vont passer les deux derniers jours avec leur famille.
On les retrouvera dans l'avion pour Paris. Les autres s'installent à l'hôtel El Carmelo, 749 rue Bolognesi, dans le quartier résidentiel Miraflores. Attention, "rue" et non "place" - une mauvaise entrée de l'adresse dans notre GPS nous a valu un détour de plus de 10 km... C'est une très très grande ville...
L'hôtel pas trop cher pour le quartier, mais très petit et - attention - il rajoute 8% à la facture si l'on souhaite payer par carte!
L'avantage : à deux pas de l'océan. Un magnifique coucher de soleil.
Nous conduisons les voitures au lavage, ensuite chez Europcar. Les deux Toyota ont bien servi, même si leurs moteurs manquaient clairement de puissance.
Un grand bravo et merci à tous nos conducteurs qui ont montré une grande classe. L'une des voitures était conduite à tour de rôle par Bobis et Janusz, l'autre par Paul, Gérard, Pedro et Jola.
Pour dîner, nous réservons le restaurant CostAzul (seafood - e-mail: calimoscol@hotmail.com). L'indispensable Guide du routard de Gérard n'a pas menti! Le restaurant rouvre ses portes spécialement pour nous à 20h30 (normalement, il ferme vers 17h). Le propriétaire serre la main de tout le monde. Tout est déjà prêt.
Pour la première fois, aucune "embrouille" au moment des commandes... Habituellement, les serveurs s’arrachent les cheveux à cause de nous. Nous sommes difficiles à nous décider, Pedro et Bobis traduisent pour tout le monde, un brouhaha général...
Ici : pas de menu, pas de choix. Carlos choisit pour nous. Il nous explique juste ce que nous allons déguster; ce que sa femme a cuisiné spécialement pour nous.
Indiscutablement un régal. Tous les plats et les boissons sont excellents.
Nous exprimons notre gratitude directement sur le mur du restaurant - il sera difficile de trouver de la place pour écrire, car tellement de clients ont déjà fait de même.
Notre inscription ne sera pas la première en polonais!
Carlos parle volontiers de sa cuisine et nous révèle sa recette de "pisco sour", ainsi que quelques tuyaux pour réussir son ceviche. Pedro note les ingrédients. Agnieszka insiste pour qu'il note également "les actions"... qui sont certainement aussi importantes.
3 volumes de pisco
1 volume de jus de citron vert
1 volume de sucre de canne (sirop)
6 cubes de glace
Tout mélanger.
Ajouter 1 blanc d'oeuf et tout mixer.
Une pincée de canelle "on the top".
Mmmmmm...
Carlos est avec nous tout le temps : il discute et plaisante. Enfin, il sort sa guitare et le concert commence! Carlos a son propre groupe "Los Moscols" (cf. youtube).
Carlos chante avec un tel entrain que nous nous joignons rapidement à lui. Même ceux qui ne parlent pas l'espagnol. Bien entendu, Pedro connaît toutes les paroles et très rapidement chante en duo avec Carlos. Non seulement il chante... Regardez vous-mêmes la vidéo!
Il a mis de l'ambiance!
Après le dîner, une balade au bord de l'océan. Une dernière fois. "Lima by night". Les lumières dans le ciel et dans l'eau. Merveilleux.
Demain, on fait nos valises et le soir... direction l'aéroport...
Mais avant le départ, demain pour le déjeuner, visite obligatoire à la Cevicheria La Mar... Aucun moyen de résister à l'appel des petits poulpes grillés... Impossible.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Nasca a Lima tuvimos más de 450 km. Lo hemos hecho sin problemas. Una vez más, estamos en Lima.
Nos dividimos. Julia y Bob tienen que dedicar tiempo a la familia. Los otros se instalan en el Carmelo en el Jr. Bolognesi 749, Miraflores (cuidado aquí, quien quiere pagar con tarjeta de crédito, tiene que aceptar el hecho de que le van a añadir un 8% como en la mayoria de los sitios en Peru).
Hay dos pasos al océano. Distrito - de primera clase. Aqui se pueden ver las diferencias, se nota la capital.
Lavar los coches, pagar su alquiler después de haber hecho 3800 kilometros en 18 días. Gran aplauso y agradecimiento a los colegas que participaron en la conducción! No es fácil de hacerlo en el Perú! Un coche condujo Bogdan Janusz y otro- Paul, Jola, Gerard y Pedro.
Para la noche hicimos una reserva en el restaurante Costazul (e-mail: calimoscol@hotmail.com). Gran sorpresa, ¡fantástico! Los siete eramos los únicos huéspedes. El restaurante está abierto normalmente hasta las 17.30 horas. Hemos pedido la reserva anteriormente, por lo que se abrió especialmente para nosotros. El anfitrión está en la puerta y saluda a todos con un apretón de manos. Mesa preparada. El anfitrión explica lo que nos ha preparado. No hay carta ni posibilidad de elegir. No hay discusión sobre las elecciones, no perdemos el tiempo. El anfitrión explica exactamente lo que hay en el menú. Su esposa cocina. El anfitrión establece bien el programa de la noche. En este lugar, los invitados escriben al final en las paredes sus "opiniones" de la comida.Nuestra era " Tuvimos un cielo en la boca , fantastica actuacion del anfitrion" Y este es el segundo escrito en polaco en las paredes.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Nasca à Lima, nous avons parcouru 450 km. Sans le moindre problème. Nous sommes de retour à Lima.
Le groupe se sépare. Julia et Bogdan vont passer les deux derniers jours avec leur famille.
On les retrouvera dans l'avion pour Paris. Les autres s'installent à l'hôtel El Carmelo, 749 rue Bolognesi, dans le quartier résidentiel Miraflores. Attention, "rue" et non "place" - une mauvaise entrée de l'adresse dans notre GPS nous a valu un détour de plus de 10 km... C'est une très très grande ville...
L'hôtel pas trop cher pour le quartier, mais très petit et - attention - il rajoute 8% à la facture si l'on souhaite payer par carte!
L'avantage : à deux pas de l'océan. Un magnifique coucher de soleil.
Nous conduisons les voitures au lavage, ensuite chez Europcar. Les deux Toyota ont bien servi, même si leurs moteurs manquaient clairement de puissance.
Un grand bravo et merci à tous nos conducteurs qui ont montré une grande classe. L'une des voitures était conduite à tour de rôle par Bobis et Janusz, l'autre par Paul, Gérard, Pedro et Jola.
Pour dîner, nous réservons le restaurant CostAzul (seafood - e-mail: calimoscol@hotmail.com). L'indispensable Guide du routard de Gérard n'a pas menti! Le restaurant rouvre ses portes spécialement pour nous à 20h30 (normalement, il ferme vers 17h). Le propriétaire serre la main de tout le monde. Tout est déjà prêt.
Pour la première fois, aucune "embrouille" au moment des commandes... Habituellement, les serveurs s’arrachent les cheveux à cause de nous. Nous sommes difficiles à nous décider, Pedro et Bobis traduisent pour tout le monde, un brouhaha général...
Ici : pas de menu, pas de choix. Carlos choisit pour nous. Il nous explique juste ce que nous allons déguster; ce que sa femme a cuisiné spécialement pour nous.
Indiscutablement un régal. Tous les plats et les boissons sont excellents.
Nous exprimons notre gratitude directement sur le mur du restaurant - il sera difficile de trouver de la place pour écrire, car tellement de clients ont déjà fait de même.
Notre inscription ne sera pas la première en polonais!
Carlos parle volontiers de sa cuisine et nous révèle sa recette de "pisco sour", ainsi que quelques tuyaux pour réussir son ceviche. Pedro note les ingrédients. Agnieszka insiste pour qu'il note également "les actions"... qui sont certainement aussi importantes.
3 volumes de pisco
1 volume de jus de citron vert
1 volume de sucre de canne (sirop)
6 cubes de glace
Tout mélanger.
Ajouter 1 blanc d'oeuf et tout mixer.
Une pincée de canelle "on the top".
Mmmmmm...
Carlos est avec nous tout le temps : il discute et plaisante. Enfin, il sort sa guitare et le concert commence! Carlos a son propre groupe "Los Moscols" (cf. youtube).
Carlos chante avec un tel entrain que nous nous joignons rapidement à lui. Même ceux qui ne parlent pas l'espagnol. Bien entendu, Pedro connaît toutes les paroles et très rapidement chante en duo avec Carlos. Non seulement il chante... Regardez vous-mêmes la vidéo!
Il a mis de l'ambiance!
Après le dîner, une balade au bord de l'océan. Une dernière fois. "Lima by night". Les lumières dans le ciel et dans l'eau. Merveilleux.
Demain, on fait nos valises et le soir... direction l'aéroport...
Mais avant le départ, demain pour le déjeuner, visite obligatoire à la Cevicheria La Mar... Aucun moyen de résister à l'appel des petits poulpes grillés... Impossible.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Nasca a Lima tuvimos más de 450 km. Lo hemos hecho sin problemas. Una vez más, estamos en Lima.
Nos dividimos. Julia y Bob tienen que dedicar tiempo a la familia. Los otros se instalan en el Carmelo en el Jr. Bolognesi 749, Miraflores (cuidado aquí, quien quiere pagar con tarjeta de crédito, tiene que aceptar el hecho de que le van a añadir un 8% como en la mayoria de los sitios en Peru).
Hay dos pasos al océano. Distrito - de primera clase. Aqui se pueden ver las diferencias, se nota la capital.
Lavar los coches, pagar su alquiler después de haber hecho 3800 kilometros en 18 días. Gran aplauso y agradecimiento a los colegas que participaron en la conducción! No es fácil de hacerlo en el Perú! Un coche condujo Bogdan Janusz y otro- Paul, Jola, Gerard y Pedro.
Para la noche hicimos una reserva en el restaurante Costazul (e-mail: calimoscol@hotmail.com). Gran sorpresa, ¡fantástico! Los siete eramos los únicos huéspedes. El restaurante está abierto normalmente hasta las 17.30 horas. Hemos pedido la reserva anteriormente, por lo que se abrió especialmente para nosotros. El anfitrión está en la puerta y saluda a todos con un apretón de manos. Mesa preparada. El anfitrión explica lo que nos ha preparado. No hay carta ni posibilidad de elegir. No hay discusión sobre las elecciones, no perdemos el tiempo. El anfitrión explica exactamente lo que hay en el menú. Su esposa cocina. El anfitrión establece bien el programa de la noche. En este lugar, los invitados escriben al final en las paredes sus "opiniones" de la comida.Nuestra era " Tuvimos un cielo en la boca , fantastica actuacion del anfitrion" Y este es el segundo escrito en polaco en las paredes.
Pan Carlos Moscol Ledes ma restaurację i gotowanie traktuje jak swoją pasję życiową. Z przyjemnością i chętnie podaje receptury. W tym na cocktail z Pisco:
3 porcje
Pisco
1 porcja soku z limonki
1 porcja soku z limonki
1 porcja
syropu
6 kostek
lodu
To wszystko
pomieszać.
Dodać jedno
białko i wszystkie składniki zmiksować. Pycha z pianką.
Pan Carlos
prowadzi też zespół muzyczny “Los Moscol” – patrz na youtube).
W czasie
naszej kolacji Carlos prezyduje przy stole - rozmawia, żartuje, wznosi toasty, podaje do stołu, nalewa wino, w końcu przynosi
gitarę, gra, śpiewa. Wszyscy śpiewamy. Oczywiście po hiszpańsku, przy czym Piotrek umie najlepiej słowa i śpiewa prawie jak sam mistrz Carlos. Było i Hey Jude,
i Guantanamera. Perkusja z talerzy. Dziwne, ale poszedł tylko jeden talerz.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sr. Carlos Moscol Ledes tiene este restaurante y trata la cocina como su pasión. Felizmente nos proporciona algunas recetas. Entre otras este cóctel de Pisco:
3 porciones de Pisco
1porcion de zumo de lima
1 porción de jarabe
6 cubitos de hielo
Eso es todo mezclado.
Añadir una clara de huevo y mezclar todos los ingredientes. que bueno es con su espumita.
Sr. Carlos lidera un grupo musical "Los Moscol" - ver en youtube).
Durante la cena en la mesa preside Carlos - habla, bromea, da a la mesa, sirve el vino, brindamos y finalmente trae la guitarra y empieza a tocar y cantar. Todos cantamos. Por supuesto en español Pedro se desenvuelve mejor y canta casi como un campeón Carlos. Cantamos "Hey Jude, Guantanamera... bateria de los platos. Extraño, pero sólo se ha roto uno :-).
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sr. Carlos Moscol Ledes tiene este restaurante y trata la cocina como su pasión. Felizmente nos proporciona algunas recetas. Entre otras este cóctel de Pisco:
3 porciones de Pisco
1porcion de zumo de lima
1 porción de jarabe
6 cubitos de hielo
Eso es todo mezclado.
Añadir una clara de huevo y mezclar todos los ingredientes. que bueno es con su espumita.
Sr. Carlos lidera un grupo musical "Los Moscol" - ver en youtube).
Durante la cena en la mesa preside Carlos - habla, bromea, da a la mesa, sirve el vino, brindamos y finalmente trae la guitarra y empieza a tocar y cantar. Todos cantamos. Por supuesto en español Pedro se desenvuelve mejor y canta casi como un campeón Carlos. Cantamos "Hey Jude, Guantanamera... bateria de los platos. Extraño, pero sólo se ha roto uno :-).
Nasza
wyprawa się udała. Dziewięcioro ludzi, z których każdy jest jakoś w życiu
osadzony, każdy inny, sami indywidualiści. Mają własne widzenie świata i jego
spraw. Ustalanie programu w takiej grupie nie jest łatwe. Bywa że bardzo długo trwa,
ale rozjeżdżamy się po świecie w przyjaźni, bogatsi o nowe wspólne, wyjątkowe
doświadczenie. Długo będziemy do niego wracać w myślach i rozmowach.
Bardzo
serdecznie dziękujemy Julii i Bogdanowi, bez których nawet palcem do nosa w
Peru trafić byłoby trudniej.
Dziękujemy
Joli i Pawłowi, że stworzyli centrum koordynacji wyprawy.
Dziękujemy Piotrkowi,
który po hiszpańsku mówi prędzej niż sami Hiszpanie, o ile to w ogóle możliwe, za pomoc językową i tuzin fantastycznych pomysłów.
Dziękujemy współtwórcom serwisu fotograficznego i współtwórcom blogu.
Gerardowi dziękujemy za to, że wyszukiwał fajne knajpy.
Dziękujemy naszym kolegom, którzy pełnili ofiarnie rolę kierowców, za to, że bezpiecznie i bez szwanku przejechaliśmy setki kilometrów i wracamy do domów cali i zdrowi, a samochody oddaliśmy bez jednej ryski. Było perfecto!
Dziękujemy sobie
nawzajem za obecność, rozmowy, żarty i wzajemną pomoc.
Dziękujemy Agnieszce, która pokazała wielka klasę w redakcji blogu - poprzeczka jest tak wysoko, że chyba minie parę miesięcy, zanim uda nam się przetłumaczyć jej opowieści na francuski, angielski i hiszpański... Jak to się mówi w języku Moliera - nomen omen - "chapeau bas"! Nie żadne tam "czapki z głów"... oczywiście : KAPELUSZE!
Dziękujemy Januszowi, którego Agnieszka prawdopodobnie chętnie zatrudniłaby jako osobistego sekretarza ;)
Dziękujemy Agnieszce, która pokazała wielka klasę w redakcji blogu - poprzeczka jest tak wysoko, że chyba minie parę miesięcy, zanim uda nam się przetłumaczyć jej opowieści na francuski, angielski i hiszpański... Jak to się mówi w języku Moliera - nomen omen - "chapeau bas"! Nie żadne tam "czapki z głów"... oczywiście : KAPELUSZE!
Dziękujemy Januszowi, którego Agnieszka prawdopodobnie chętnie zatrudniłaby jako osobistego sekretarza ;)
Kierownik wycieczki, Bogdan, zechce przyjąć gratulacje, że z nami wytrzymał, choć byliśmy niesforni, niemożliwi i w ogóle, szkoda gadać!
Jeśli nasz
blog kogoś zainteresuje, będziemy się cieszyć. Jeśli kogoś nasz opis wrażeń i inne świadectwa podróży, drobne i uwagi praktyczne zachęcą do zwiedzania Peru, będziemy się cieszyć tym bardziej. Naprawdę warto. Różnych porad mamy zresztą jeszcze sporo w zanadrzu. Tymczasem planujemy już następną wyprawę. Może do Australii ? Może
się uda?
Jutro
pakowanie i pożegnalny obiad w restauracji Cevicheria La Mar, kulinarny odlot.
Wracamy tam po własnych śladach, bo nigdzie nie podają tak smacznie przyrządzonych
ośmiornic!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Después de la cena vagamos al lado del Pacifico. Lima por la noche iluminando las aguas costeras nos gusta mucho!. Es hermoso! Bueno, después de la medianoche caminamos de regreso al hotel. Mañana por la noche nos dividimos para llagar a sus respectivos lugares de nuestra vida cotidiana- París, Madrid, Cracovia, Toronto.
Nuestro viaje fue un éxito. Nuestra amistad fue enriquecida con una experiencia comun y unica. Durante mucho tiempo volveremos a ella en nuestras conversaciones y nuestros pensamientos.
Mañana hacer las maletas y comida de despedida en un restaurante Cevicheria La Mar, salida culinaria. Vamos a volver allí después de tres semanas ya que nos han servido unos platos exquisitos (entre otros pulpo a la brasa que se disuelve en la boca ).
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Después de la cena vagamos al lado del Pacifico. Lima por la noche iluminando las aguas costeras nos gusta mucho!. Es hermoso! Bueno, después de la medianoche caminamos de regreso al hotel. Mañana por la noche nos dividimos para llagar a sus respectivos lugares de nuestra vida cotidiana- París, Madrid, Cracovia, Toronto.
Nuestro viaje fue un éxito. Nuestra amistad fue enriquecida con una experiencia comun y unica. Durante mucho tiempo volveremos a ella en nuestras conversaciones y nuestros pensamientos.
Mañana hacer las maletas y comida de despedida en un restaurante Cevicheria La Mar, salida culinaria. Vamos a volver allí después de tres semanas ya que nos han servido unos platos exquisitos (entre otros pulpo a la brasa que se disuelve en la boca ).
Grandes artistas se ven en el video, en especial uno :-P
ReplyDeleteSilvia
Madrid (España)