Friday, February 1, 2013

SELVA 31/01/2013 Czwartek/Jeudi/Thursday/Jueves


W nocy burza. Pada do rana. Potem się jednak wypogadza. Płyniemy łodzią motorową, żeby próbować w dżungli ćwiczeń ekstremalnych – przechodzenie wąską, zawieszoną 30 m nad ziemią, długą kładką, zjeżdżanie na linie. W czasie przejścia kładką Gerardowi spadł zegarek, o on nawet tego nie zauważył. Widział tylko przewodnik. Zegarek pochłonęła dżungla. Próbowaliśmy wprawdzie szukać, ale na próżno.

Pomost, z którego rozpoczyna się zjeżdżanie na linie, usytuowany jest mniej więcej w połowie wysokości drzewa żelaznego. Stąd lepiej widać niebosiężne wierzchołki i gęstwę w dole.  Ale najpierw wędrujemy po błocie  przez dżunglę. W pewnym miejscu trzeba iść po pomoście z desek nad bagnistą ścieżką. Po drodze nasz przewodnik wywabia z dziury wielką tarantulę. Rzucamy się do robienia zdjęć.

Piotrek zabrał na spacer małpkę, z którą spontanicznie się zaprzyjaźnił i niesie ją do dżungli na własnym karku. Żartom, że  Lalo odnalazł wreszcie swojego ojca, nie ma końca.   

Po południu kolejna przejażdżka po rzece. Tym razem ćwiczyliśmy pływanie kajakami i kąpiel w Rio Madre de Dios.

Kończy się nasz czas w dżungli. Jutro wyjeżdżamy. Wracamy do Puerto Maldonado (250 m n.p.m.), a potem do Cusco (3450 m n.p.m.) i do Puno. Opuszczamy nasze domki na polanie, w których stały tylko łóżka i nie było żadnych innych sprzętów, w których spaliśmy pod moskitierami. Domki pokryte wysokim, ostro sklepionymi dachami z palmowych liści, z galerią okien z trzech stron tuż pod dachami. W dziennym świetle wdziera się przez nie do środka zieleń. Wieczorem trzeba  chodzić z latarkami, bo od 21.00 nie ma światłla elektrycznego.

Komentarz uogólniający do naszego pobytu w dżungli może być taki: dżungla to obfitość, nadmiar form, kształtów, odgłosów, dźwięków, zapachów, kolorów, wielka rozmaitość drzew, stworzeń, gęsto splątanej roślinności. Wszystko to sprawia, że dżungla wydaje się nie do przebycia, jeśli nie wykarczuje się drogi maczetami. 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 

Une nuit orageuse. Il pleut jusqu'au matin, ensuite soleil à nouveau. Nous traversons le fleuve en bateau pour quelques exercices du type "accrobranche" dans la jungle : balade sur un pont suspendu 30m au dessus de la terre et traversée en tyrolienne. 
Tout d'abord, nous marchons encore dans la boue à travers la forêt. Pedro fait la connaissance d'un singe hurleur nommé Lalo et c'est le début d'une amitié qui durera... quelques heures. Lalo ne lâche plus Pedro, grimpe sur son dos et voyage avec nous à travers la jungle. On dirait père et fils ;) Sur le chemin, notre guide John nous montre quelques especes d'arbres intéressantes - et notamment un "figuier étrangleur" qui s'attaque aux autres arbres et qui finit par les étouffer.
Le point de départ de la tyrolienne est situé entre les branches d'un "arbre de fer". Une vue splendide sur les étages supérieurs de la selva.
La faune de la jungle nous facilite la traversée du pont suspendu. Les sauterelles, les papillons et, surtout, Lalo sont là pour nous distraire et nous faire oublier la hauteur à laquelle nous nous déplaçons. 
Gérard perd sa montre sans s'en apercevoir. C'est notre guide qui l'a vu tomber du pont suspendu. La jungle l'a prise et l'a gardée. Nous avons tenté de la chercher, mais en vain.

L'après-midi encore une balade en bateau, cette fois-ci jusqu'à une petite plage, ou nous pouvons faire du canoë-kayak ou même nous baigner dans les eaux grises-marron de Madre de Dios. Nous hésitons d'abord à entrer dans l'eau, mais Pedro - comme d'habitude - donne l'exemple. Nous nous laissons tenter. L'eau est incroyablement chaude. Madre de Dios a l'air paresseuse, mais le courant est très fort; il est quasiment impossible de nager à contre-courant. Il vaut mieux rester là, où on a pied.

La jungle nous a émerveillés et conquis par sa multitude de bruits, sons, odeurs, formes et couleurs. Nous en avons plein les yeux, les oreilles et le nez. Une incroyable diversité d'arbres, abondance de plantes, d'espèces animales, tout ça à portée de la main. Nos têtes tournent à 360°. Nous écoutons avec une grande curiosité les explications de John qui nomme les arbres, racines et plantes médicinales. Il donne l'impression de tout savoir sur la selva. C'est un guide génial, nous avons eu la chance de tomber sur lui. Sa présence rassure également, il donne l'impression de maîtriser cet environnement magnifique mais... par moment un peu intimidant pour des citadins comme nous. 


------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 


Por la noche pequeña tormenta. Llueve hasta la madrugada. Pero cuando nos levantamos el cielo se despeja. Nos vamos en lancha para hacer un poco de "deportes" en la selva - un pasaje estrecho, suspendido a 30 metros sobre el suelo, una larga pasarela, la escalada. En la pasarela se le cae a Gerard el reloj, cae 30m abajo y se le traga la selva. Lo vio nuestro guía. Hemos tratado de buscarlo, pero en vano.

La plataforma, donde iniciamos el deslizamiento en tirolina, se encuentra a mitad de altura del "árbol de hierro". Desde aqui se ve mejor las enormes coronas de los arboles y densos matorrales abajo. Pero primero, caminamos por la selva en el barro. En algún momento hay que pasar por un puente de tablones sobre un terreno pantanoso. Por el camino nuestro guía provoca una tarantula enorme a salir de su escondite. Nos ponemos a sacar las fotos.

Pedro llevo de paseo un mono , que espontáneamente se hizo su amigo y se le lleva a la selva en su propio cuello. Bromeamos que Lalo (su nombre) encontró a su padre.

Por la tarde, otro paseo por el río. Esta vez hemos practicado kayak y natación en el Río Madre de Dios.

Termina nuestro tiempo en la selva. Mañana nos vamos. Regresamos a Puerto Maldonado (250 m sobre el nivel del mar), y luego a Cusco (3450 m) y Puno. Vamos abandonar  nuestras casas de madera en un claro del bosque, cubiertas con hojas de palma , donde el único mueble era una cama con mosquitera, con una galería de ventanas en tres lados tapadas solo con una malla. Utilizando las linternas porque a partir de 21h ya no hay electricidad.

LLevaremos con nosotros una impresion como es la selva amazonica- abundante de vida con multitud de formas, sonidos, olores, colores, gran variedad de árboles, criaturas, vegetación densa y enmarañada. Pasar por ella solo es posible haciendo se un camino con el machete. 


After thunderstorm at night we enjoy another sunny day. 

Today we are trying zip lining and crossing a narrow bridge suspended between iron trees 30 meters above the ground.  It is an interesting view at the forest from above.  Piotrek had a company, Lalo, pet monkey who came with us for a walk.  In the afternoon we try kayaking and swimming in the river.  The water is murky but very warm. 

Back in the lodge we enjoy electricity only between 6PM and 9PM, the only furniture in cabins – beds with mosquito nets, running water of outdoor temperature but smells, sounds, sight, and heat of the jungle are unforgettable.








































Żelazne drzewo / Arbre de fer/Arbol de hierro / Iron tree



























































Madre de Dios




















Znów w bazie / De retour à la base/Otra vez en la base / Back in our base camp














Palmie kokosowej nie przepuścimy!
On va les avoir, nos noix de coco fraîches!
No podemos dejar lo sabrosos cocos
We have to have those coconuts! 


No comments:

Post a Comment